سیمای سیاسی، اجتماعی و دینی داستان‌‌نویسی جنگ

در حوزۀ ادبیات داستانی نسبت به مسألۀ انقلاب و جنگ، نویسندگان دو دسته‌اند: «نویسندگان انقلابی» و «نویسندگان انقلاب». این دو گروه آثاری را پدید آورده‌اند و سعی نموده‌اند تا راوی روزگاران و آدم‌هایی باشند که در پیدایش یک دورۀ تاریخی در ایران معاصر نقش داشته‌اند. ‌‌از سال 1359 نیز با شروع جنگ تحمیلی، مسألۀ جنگ در ادبيات منعکس، و پرداختن به آن و تبعاتِ اجتماعي، انساني، سياسي و اقتصادي‌اش راه‌هاي نويني را پيش پاي این دو گروه از نويسندگان قرار داده و جنگ كه بخشي از تاريخ معاصر ايران است، در ادبيات جلوۀ ويژه‌اي يافته است. از همان سال‌های نخست، جريان‌ها و رويكردهاي متفاوتي در داستان‌نويسي جنگ پديد آمده است. از دیگرسو، جنگ و نوشتن دربارۀ آن به طور مشخص در چند حوزه با جریان‌های دیگر داستان‌نویسی پیوندهایی داشته است. مسألۀ اصلي اين کتاب، توصیف، تحليل و نقد ادبيات داستاني جنگ‌ و تحلیل نحوۀ اثرگذاری آن بر سه جریان داستان‌نویسی است. در فصل نخست، کلياتي در باب مسألۀ پژوهش و نیز تبیین مقدماتی اثرگذاری دوسویۀ تحولات سیاسی و اجتماعی و ادبیات آمده است. در فصل ‌دوم، ‌سوم و چهارم به ترتیب نحوۀ اثرگذاری جنگ بر سه حوزۀ داستان‌نویسی دینی، اجتماعی و سیاسی بیان شده است. این سه فصل دربردارندۀ، نقد و تحليل رمان‌ها و داستان‌هاي کوتاهی در هر کدام از حوزه‌هاست.

ناشر: پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی